Nowa, laserowa metoda diagnostyki próchnicy zęba wykorzystuje fizyczne zjawisko fluorescencji indukowanej promieniowaniem oświetlającym tkankę zmienioną patologicznie. Zwykle źródłem promieniowania jest dioda laserowa generująca długość fali 650 lub 670nm (w spektrum barwy czerwonej), zaś świecenie fluorescencyjne od zdemineralizowanej tkanki jest promieniowaniem podczerwonym detekowanym za pomocą fotodiody.

Działanie aparatu jest proste, szybkie, nieinwazyjne i bardzo czułe. Pozwala odróżnić silniejszy sygnał światła fluorescencyjnego tkanek chorych od słabszej fluorescencji tkanek zdrowych.

Zalety laserowej diagnostyki zmian próchniczych:

• określenie zasięgu, w tym głębokości zmiany związanej z demineralizacją szkliwa lub zlokalizowanie nawet wczesnych zmian próchniczych
• zbadanie skali procesu patologicznego w trudno dostępnych miejscach (np. w bruzdach, ścianach dolnodziąsłowych)
• nieobciążanie pacjenta szkodliwym działaniem promieniowania rentgenowskiego
• profilaktyka wczesnych i niewidocznych gołym okiem zmian próchniczych, co jest szczególnie ważne przy badaniach stanu uzębienia dzieci w wieku szkolnym