W stomatologii jest to element zastępujący korzeń własnego zęba, pozwala uzupełnić brakujący ząb bez uszkodzenia zębów sąsiednich (szlifowania ). Wprowadzony chirurgicznie w kość wyrostka zębodołowego, pozwala na wykonanie stałego uzupełnienia protetycznego – korony, mostu bądź pełnej rekonstrukcji zgryzu w przypadkach, kiedy nie mamy już ani jednego własnego zęba.

Przypomina wyglądem niewielką śrubkę o średnicy ok. 3 – 4 mm
i długości od 7 do 21 mm, “pustą” w środku, a nagwintowaną również od wewnątrz. Ów wewnętrzny gwint służy do umocowania protetyki.